Γιώργος Σεφέρης
Ο Γιώργος Σεφέρης (1900-1971) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, βραβευμένος το 1963 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Ποίηση
[επεξεργασία]- Δεν μπορούμε να τα πούμε όλα σ' ένα έργο· κάτι πρέπει ν’ αφήσουμε.
- (Οι Ώρες της Κυρίας Έρσης)
- Η μνήμη, όπου και να την αγγίξεις, πονεί.
- (Μνήμη)
- Ό,τι πέρασε, πέρασε σωστά.
- (Θερινό ηλιοστάσι)
- Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει.
- (Με τον τρόπο του Γ. Σ.)
- Τον ξένο και τον εχθρό τον είδαμε στον καθρέφτη.
- (Αργοναύτες)
- Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόνους και τι πάθος, πήραμε τη ζωή μας· λάθος κι αλλάξαμε ζωή.
- (Άρνηση)
- Ανεξήγητο, δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους. Όσο και να παίζουν με τα χρώματα, είναι όλοι τους μαύροι.
- (Διάλειμμα χαράς)
- Καθένας χωριστά ονειρεύεται και δεν ακούει το βραχνά των άλλων.
- (Σαλαμίνα της Κύπρος)
- Κι αν σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές, είναι γιατί τ’ ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή, γιατί είναι αμίλητη και προχωράει – στάζει τη μέρα, στάζει στον ύπνο, μνησιπήμων πόνος.
- (Τελευταίος σταθμός)
- Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά.
- (Τελευταίος σταθμός)
- Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η χάρη.
Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά σιγά βουλιάζει
και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπό της
κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά.- «Ένας γέροντας στην ακροποταμιά», Ημερολόγιο καταστρώματος Β΄ (1945)[1]
- Αν είναι ανθρώπινος ο πόνος, δεν είμαστε άνθρωποι μόνο για να πονούμε.
- «Ένας γέροντας στην ακροποταμιά», Ημερολόγιο καταστρώματος Β΄ (1945)
- Δεν είναι μεγάλο πράγμα ν' ανεβείς μα είναι πολύ δύσκολο ν' αλλάξεις.
- «Piazza san Nicolò», Ημερολόγιο καταστρώματος Α΄ (1940)
- Κι όταν γυρεύεις το θαύμα πρέπει να σπείρεις το αίμα σου στις οχτώ γωνιές των ανέμων
γιατί το θαύμα δεν είναι πουθενά παρά κυκλοφορεί μέσα στις φλέβες του ανθρώπου.- «Les anges sont blancs», Ημερολόγιο καταστρώματος Α΄ (1940)
Ημερολόγιο ("Μέρες")
[επεξεργασία]- Η ευαισθησία, για να είναι χρήσιμη, πρέπει να συντροφεύεται από ανάλογη δύναμη. (1925)
- Μην αναβάλλεις: ουσιαστικός κανόνας της ζωής. Αλλιώς, κινδυνεύεις να σε πάρει ο ύπνος. Διώχνε κάθε σκέψη συγκαταβατική, συνένοχο, κλεφταποδόχα. Μην ξεχνάς πως δεν πρέπει μόνο την πνευματική συνήθεια ν’ αποχτήσεις, αλλά και τη σωματική. Σε καθετί υπάρχει και μια σωματική στάση. (1925)
- Ο χριστιανισμός τους: [...] Προτιμούν την καθαρή ανηθικότητα από κάθε ηθική που δεν είναι η δική τους. (1926)
- Τι σημασία έχει η ελευθερία του ανθρώπου, αν δεν την εξαγοράζουμε κάθε τόσο (όχι με χρήματα, βέβαια). Μην ξεχνάς να σιχαίνεσαι πάντα τους ψυχικούς σελέμηδες. (1932)
- Πιο δύσκολο να συμπληρώσεις ένα στίχο παρά να σηκώσεις ένα βράχο. (1946)
Συνεντεύξεις και Ομιλίες
[επεξεργασία]- Ομιλία κατά την απονομή του Νόμπελ στη Στοκχόλμη, 11 Δεκεμβρίου 1963
- Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα - και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε;
- Σ' αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους.
- Πρέπει να αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.
- Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: "Ο άνθρωπος". Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.
Αποφθέγματα
[επεξεργασία]- Αυτός είναι ο θίασός μας, με αυτόν θα παίξουμε.
- Μεταφράζοντας, μαθαίνει κανείς τη δική του γλώσσα.
- «Θ.Σ.Ε. Σελίδες από ένα ημερολόγιο» (1965), Δοκιμές τ. Β (1974) ISBN 978-960-9527-78-1
- Σβήνοντας κανείς ένα κομμάτι από το παρελθόν, είναι σαν να σβήνει και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον κι είναι θλιβερή πια η ζωή, που μοιάζει με ακατοίκητο σπίτι.
Παραπομπές
[επεξεργασία]- ↑ Γιώργος Σεφέρης: Ένας γέροντας στην ακροποταμιά. greek-language.gr. Ανακτήθηκε στις 23/11/2025.
