Μένανδρος

Από Βικιφθέγματα
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Μένανδρος

  • Δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται.
  • Ἔστι δίκης ὀφθαλμός, ὅς τὰ πάνθ' ὁρᾷ.
  • Μια κόρη της παντρειάς και αν ακόμη δεν μιλάει καθόλου, πλείστα όσα πράγματα με τη σιωπή της λέει (για τον εαυτό της).
  • Ο φθονερός αυτώ πολέμιος συνίσταται. Αυθαιρέτοις γαρ συνέχεται λύπαις αεί.
    • Ο φθονερός γίνεται εχθρός του εαυτού του. Γιατί κατέχεται συνέχεια από λύπες που μόνος του προκαλεί.
  • Τούτ' εστί το ζην, μη σεαυτώ ζην μόνω.
    • Ζωή είναι να μη ζεις μόνο για τον εαυτό σου
  • Ὡς χαρίεν ἄνθρωπος, ὅταν ἄνθρωπος ᾖ.
    • Πράγματι χαριτωμένος είναι ο άνθρωπος, αν είναι άνθρωπος.
  • Το ανέρωτο κρασί σε κάνει να μην μπορείς να σκεφθείς λογικά