Γιώργος Σεφέρης

Από Βικιφθέγματα
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γιώργος Σεφέρης

Ο Γιώργος Σεφέρης (1900-1971) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, βραβευμένος το 1963 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Ποίηση[επεξεργασία]

  • Δεν μπορούμε να τα πούμε όλα σ' ένα έργο· κάτι πρέπει ν’ αφήσουμε.
    • (Οι Ώρες της Κυρίας Έρσης)
  • Η μνήμη, όπου και να την αγγίξεις, πονεί.
    • (Μνήμη)
  • Ό,τι πέρασε, πέρασε σωστά.
    • (Θερινό ηλιοστάσι)
  • Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει.
    • (Με τον τρόπο του Γ. Σ.)
  • Τον ξένο και τον εχθρό τον είδαμε στον καθρέφτη.
    • (Αργοναύτες)
  • Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόνους και τι πάθος, πήραμε τη ζωή μας λάθος κι αλλάξαμε ζωή.
    • (Άρνηση)
  • Ανεξήγητο, δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους. Όσο και να παίζουν με τα χρώματα, είναι όλοι τους μαύροι.
    • (Διάλειμμα χαράς)
  • Καθένας χωριστά ονειρεύεται και δεν ακούει το βραχνά των άλλων.
    • (Σαλαμίνα της Κύπρος)
  • Κι αν σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές, είναι γιατί τ’ ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή, γιατί είναι αμίλητη και προχωράει – στάζει τη μέρα, στάζει στον ύπνο, μνησιπήμων πόνος.
    • (Τελευταίος σταθμός)
  • Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά.
    • (Τελευταίος σταθμός)
  • Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές,
    που σιγά-σιγά βουλιάζει
    και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε
    από τα μαλάματα το πρόσωπό της
    κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια, γιατί η
    ψυχή μας αύριο κάνει πανιά.
    • «Ένας γέροντας στην ακροποταμιά», Ημερολόγιο καταστρώματος Β΄ (1945)
  • Αν είναι ανθρώπινος ο πόνος, δεν είμαστε άνθρωποι μόνο για να πονούμε.
    • «Ένας γέροντας στην ακροποταμιά», Ημερολόγιο καταστρώματος Β΄ (1945)
  • Δεν είναι μεγάλο πράγμα ν' ανεβείς μα είναι πολύ δύσκολο ν' αλλάξεις.
  • Κι όταν γυρεύεις το θαύμα πρέπει να σπείρεις το αίμα σου στις οχτώ γωνιές των ανέμων
    γιατί το θαύμα δεν είναι πουθενά παρά κυκλοφορεί μέσα στις φλέβες του ανθρώπου.
    • «Les anges sont blancs», Ημερολόγιο καταστρώματος Α΄ (1940)

Ημερολόγιο ("Μέρες")[επεξεργασία]

  • Η ευαισθησία, για να είναι χρήσιμη, πρέπει να συντροφεύεται από ανάλογη δύναμη. (1925)
  • Μην αναβάλλεις: ουσιαστικός κανόνας της ζωής. Αλλιώς, κινδυνεύεις να σε πάρει ο ύπνος. Διώχνε κάθε σκέψη συγκαταβατική, συνένοχο, κλεφταποδόχα. Μην ξεχνάς πως δεν πρέπει μόνο την πνευματική συνήθεια ν’ αποχτήσεις, αλλά και τη σωματική. Σε καθετί υπάρχει και μια σωματική στάση. (1925)
  • Ο χριστιανισμός τους: [...] Προτιμούν την καθαρή ανηθικότητα από κάθε ηθική που δεν είναι η δική τους. (1926)
  • Τι σημασία έχει η ελευθερία του ανθρώπου, αν δεν την εξαγοράζουμε κάθε τόσο (όχι με χρήματα, βέβαια). Μην ξεχνάς να σιχαίνεσαι πάντα τους ψυχικούς σελέμηδες. (1932)
  • Πιο δύσκολο να συμπληρώσεις ένα στίχο παρά να σηκώσεις ένα βράχο. (1946)

Συνεντεύξεις και Ομιλίες[επεξεργασία]

Ομιλία κατά την απονομή του Νόμπελ στη Στοκχόλμη, 11 Δεκεμβρίου 1963
  • Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα - και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε;
  • Σ' αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους.
  • Πρέπει να αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.
  • Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: "Ο άνθρωπος". Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.

Αποφθέγματα[επεξεργασία]

  • Αυτός είναι ο θίασός μας, με αυτόν θα παίξουμε.
  • Μεταφράζοντας, μαθαίνει κανείς τη δική του γλώσσα.
    • «Θ.Σ.Ε. Σελίδες από ένα ημερολόγιο» (1965), Δοκιμές τ. Β (1974) ISBN 978-960-9527-78-1
  • Σβήνοντας κανείς ένα κομμάτι από το παρελθόν, είναι σαν να σβήνει και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον κι είναι θλιβερή πια η ζωή, που μοιάζει με ακατοίκητο σπίτι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[επεξεργασία]

Wikipedia logo
Στη Βικιπαίδεια υπάρχει λήμμα σχετικό με: