Ταπείνωση
Η ταπείνωση είναι ένα συναίσθημα ή μια κατάσταση κατά την οποία ένα άτομο νιώθει ότι μειώνεται η αξία, η αξιοπρέπεια ή η εικόνα του απέναντι στους άλλους ή στον ίδιο του τον εαυτό. Συχνά συνδέεται με ντροπή, αμηχανία ή απογοήτευση και μπορεί να προκύψει από λόγια, πράξεις ή καταστάσεις που κάνουν κάποιον να αισθανθεί κατώτερος ή εκτεθειμένος.
Παράλληλα, η λέξη μπορεί να έχει και μια πιο θετική διάσταση, όταν χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σεμνότητα και την απουσία υπεροψίας, δηλαδή την ικανότητα κάποιου να αναγνωρίζει τα όριά του χωρίς έπαρση.
Αποσπάσματα
[επεξεργασία]- Η ταπείνωση καθ' εαυτή δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αληθινή γνώση και η πραγματική αίσθηση του εαυτού του, από τον κάθε άνθρωπο. Αλήθεια, εκείνος που θα μπορέσει να δει και να αισθανθεί τον εαυτό του όπως είναι, αυτός θα γίνει πραγματικά ταπεινός. Δυο πράγματα είναι οι αιτίες αυτής της ταπείνωσης, τα εξής: Πρώτο η βρομερότητα, η αθλιότητα και η αστάθεια του ανθρώπου, όπου έχει πέσει εξαιτίας της αμαρτίας, και που πρέπει να αισθάνεται πάντοτε ότι τον εμποδίζουν, σ' αυτή τη ζωή από την αγιότητα. Δεύτερον είναι η υπεράφθονη αγάπη και η αξία του ίδιου του Θεού, που βλέποντάς τες η φύση τρέμει, οι σοφοί γίνονται μωροί και όλοι οι άγιοι και οι άγγελοι γίνονται τυφλοί.
- Κι ο Χριστός μας είπε: «Από την αγάπη που θα έχετε μεταξύ σας θα καταλάβουν όλοι ότι είσαστε μαθητές μου». Όχι από τίποτε άλλο. Ούτε από τη σοφία, ούτε από τη διοικητική ικανότητα, ούτε από τίποτε... Έχεις αγάπη; Έχεις απλότητα; Έχεις ταπείνωση; Τα έχεις όλα! Όλα αυτά είναι συνώνυμα. Δεν μπορείς να αγαπάς και να θέλεις να υπερέχεις του άλλου. Γιατί θα τον βλέπεις κι εκείνον σαν εικόνα του Θεού.
- Ο συγγραφέας Thomas Merton έχει πει: «Ένας ταπεινός άνθρωπος δε φοβάται την αποτυχία. Στην πραγματικότητα δε φοβάται τίποτα, ούτε τον εαυτό του, αφού η απόλυτη ταπείνωση συνεπάγεται απόλυτη εμπιστοσύνη στη δύναμη του Θεού, ενώπιον του Οποίου καμία άλλη δύναμη δεν έχει κάποιο νόημα, και για τον Οποίο δεν υφίσταται κάτι ως εμπόδιο».
- Όποιος υποτάξει τον εαυτό του στον Θεό, είναι κοντά στο να υποταγούν σ’ αυτόν τα πάντα. Τον καιρό δηλαδή που κυριαρχεί η ταπείνωση στη διαγωγή σου, υποτάσσεται σε σένα τον ταπεινό ο ψυχικός σου κόσμος, και μαζί με αυτόν υποτάσσονται σε σένα τα πάντα.
Παραπομπές
[επεξεργασία]- ↑ Ανώνυμος. Γνόφος αγνωσίας. Μετάφραση Μητροπολίτης Κορίνθου Παντελεήμων Καρανικόλας. Εκδόσεις Παπαδημητρίου. Αθήνα. 1968. σελ. 56.
- ↑ Μοναχή Γαβριηλία Γεωργίου. Γερόντισσα Γαβριηλία: η ασκητική της αγάπης. Εκδόσεις Επτάλοφος. Αθήνα. Δέκατη πέμπτη έκδοση 2001. Πρώτη έκδοση 1996. σελ. 288.
- ↑ Νικ Βούισιτς. Ζωή χωρίς όρια. Μετάφραση - επιμέλεια έκδοσης Βασίλης Αργυριάδης. Εν πλω. Αθήνα. 2012. σελ. 215.
- ↑ Ανθολόγιο από την ασκητική εμπειρία του Αγίου Ισαάκ του Σύρου. (Από το βιβλίο: Άγιος Ισαάκ ο Σύρος. Ανθολόγιο από την ασκητική εμπειρία του Αγίου Ισαάκ του Σύρου. Επιμέλεια - Μετάφραση Δρ. Θ. Κωνσταντίνος Χρ. Καρακόλης. Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη. Θεσσαλονίκη. 2014.)
