Σαλμάν Ρούσντι
Ο Σαλμάν Ρούσντι είναι πολυβραβευμένος Βρετανοαμερικανός συγγραφέας ινδικής καταγωγής. Έγινε διεθνώς γνωστός με το δεύτερο μυθιστόρημά του Τα παιδιά του μεσονυκτίου (1981), το οποίο του χάρισε το Βραβείο Μπούκερ. Μετά το τέταρτο μυθιστόρημά του, Σατανικοί Στίχοι (1988), ο Ρούσντι έγινε αντικείμενο πολλών απόπειρων δολοφονίας και απειλών θανάτου εξαιτίας αυτού που ορισμένοι θεώρησαν ως μια ασεβή απεικόνιση του Μωάμεθ. Έκτοτε, αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές και μαχητικές φωνές παγκοσμίως υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης και ενάντια στη λογοκρισία.
Αποσπάσματα
[επεξεργασία]- Ένα βιβλίο είναι μία εκδοχή του κόσμου. Αν δεν σου αρέσει, αγνόησέ το· ή πρόσφερε την δικιά σου εκδοχή σε ανταπόδοση.
- «Ζω στην Αμερική και ποτέ δεν πίστευα ότι θα υπήρχε τέτοια επίθεση στην ελευθερία του λόγου, από τις αρχές στη χώρα της Πρώτης Τροπολογίας», είπε ο Ρούσντι. Αναφέρθηκε στη στοχοποίηση δημοσιογράφων, κωμικών, συγγραφέων, καλλιτεχνών και διανοουμένων που εκφράζουν αντίθετες απόψεις, αλλά και στις απαγορεύσεις βιβλίων από βιβλιοθήκες,[σημ. 1] σημειώνοντας ότι υπάρχει ταυτόχρονα και ισχυρή αντίδραση απέναντι σε αυτές. Ο συγγραφέας μίλησε και για την Ινδία, τη χώρα καταγωγής του, λέγοντας ότι και εκεί υπάρχει «πραγματική επίθεση» στην ελευθερία της έκφρασης. «Είναι μια στιγμή που πρέπει να προετοιμαστούμε και να δώσουμε έναν αγώνα που νόμιζα ότι είχαμε κερδίσει. Αποδεικνύεται ότι δεν τον είχαμε κερδίσει. Τον είχαμε κερδίσει μόνο για λίγο», είπε.
- The LiFO team[2]
Είπαν για τον Σαλμάν Ρούσντι
[επεξεργασία]- Στη σχολή του πατέρα μου οργανώθηκε μια υψηλών τόνων αντιπαράθεση σε μια κατάμεστη αίθουσα. Πολλοί φοιτητές ισχυρίζονταν ότι το βιβλίο («Οι σατανικοί στίχοι» του Σαλμάν Ρούσντι) έπρεπε να απαγορευτεί και να καεί, και ο φετφάς (Ο Αγιατολάχ Χομεϊνί, ο απόλυτος ηγέτης του Ιράν, είχε εξεδώσει φετφά που ζητούσε τη δολοφονία του Ρούσντι) να τεθεί σε ισχύ. Ο πατέρας μου θεωρούσε κι αυτός το βιβλίο προσβλητικό για το Ισλάμ, αλλά είναι παθιασμένος θιασώτης της ελευθερίας του λόγου. «Ας το διαβάσουμε πρώτα το βιβλίο, κι έπειτα, γιατί να μην απαντήσουμε μ' ένα δικό μας βιβλίο;» πρότεινε. Και κατέληγε ρωτώντας με βροντερή φωνή, που θα 'κανε τον παππού μου περήφανο: «Είναι λοιπόν τόσο αδύναμη θρησκεία το Ισλάμ, που δεν μπορεί να ανεχτεί ένα βιβλίο εναντίον του; Όχι πάντως το δικό μου Ισλάμ!».
Σημειώσεις
[επεξεργασία]- ↑ Και ο Γουίλιαμ Μπάροουζ, το 1991 στη νουβέλα του Μία στις χίλιες (Ghost of Chance), σημείωσε ότι «Και αυτός είναι ο λόγος που το Συμβούλιο ενδιαφέρεται τόσο πολύ για τη διαφωνία: εάν αποκλίνει από τη συνηθισμένη πολιτική έκφραση, η διαφωνία θα μπορούσε να διαλύσει το κούφιο καλούπι. Η πολιτική διαφωνία πολύ συχνά καταλήγει σε αυτό στο οποίο αντιτίθεται. Η Αμερική γίνεται Σταλινική Ρωσία, γίνεται μια απόλυτα ελεγχόμενη πολιτεία με μηδενική ανοχή για διαφωνία σε οποιοδήποτε επίπεδο».[1]
Παραπομπές
[επεξεργασία]- ↑ William S. Burroughs. Μία στις χίλιες. Μετάφραση Βασίλης Κιζήλος. Εκδόσεις Οξύ. Αθήνα. 1997.
- ↑ The LiFO team. Ο Σαλμάν Ρούσντι προειδοποιεί για νέα επίθεση στην ελευθερία του λόγου. lifo.gr. 09/07/2026. Ανακτήθηκε στις 19/08/2026.
- ↑ Μαλάλα Γιουσαφζάι. Σε συνεργασία με την Κριστίνα Λαμ. Με λένε Μαλάλα. Μετάφραση Αύγουστος Κορτώ. Εκδόσεις Πατάκη. Αθήνα. Τέταρτη έκδοση 2015. Πρώτη έκδοση 2014.
