Εκφοβισμός

Ο εκφοβισμός (ή μπούλινγκ, αγγλ. bullying) αναφέρεται στη σωματική και ψυχολογική κακοποίηση ή μείωση ατόμων σε μια ομάδα. Παρά την εντύπωση ορισμένων ότι αποτελεί αποκλειστικά σχολικό φαινόμενο, στην πραγματικότητα εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και τις κοινωνικές ομάδες. Μπορεί να συναντηθεί σε οποιοδήποτε τύπο σχολείων και σχολικών εγκαταστάσεων, στον στρατό, σε αθλητικά σωματεία, στη φυλακή, αλλά και στην οικογένεια ή στον χώρο εργασίας (ανάλογα με το αν αφορά τον προϊστάμενο ή το αφεντικό, μιλάμε για ηθική παρενόχληση ή τοξικό ηγέτη). Είναι μια μορφή κακοποίησης ή εξαναγκασμού. Το θύμα του εκφοβισμού αναφέρεται και ως στόχος.

Αποσπάσματα

Ασταμάτητος

Μερικά αποσπάσματα για το μπούλινγκ από το βιβλίο του Νικ Βούισιτς Ασταμάτητος: Η αφάνταστη δύναμη της πίστης που γίνεται πράξη.

• Τα ανησυχητικά αυτά νέα με ενόχλησαν πολύ, γιατί άγγιξαν μια πολύ ευαίσθητη χορδή μου. Όπου κι αν ταξιδέψω στον κόσμο –Κίνα, Χιλή, Αυστραλία, Ινδία, Βραζιλία, Καναδά– νέοι άνθρωποι μου λένε ιστορίες για τους τραμπουκισμούς, τις λοιδωρίες και τις παρενοχλήσεις που υφίστανται στο σχολείο, στους παιδότοπους ή στα λεωφορεία και ολοένα περισσότερο στο ίντερνετ. Σχεδόν κάθε μέρα ακούμε κάπου στον κόσμο για ένα νέο κρούσμα αυτοκτονίας ή βίαιης έκρηξης κάποιου, που υπέστη εξαντλητική παρενόχληση και τραμπουκισμό. (σελ. 202)

• Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας έχει αποκαλέσει το μπούλινγκ «μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας» στα σχολεία, τους εργασιακούς χώρους και γενικότερα στην κοινωνία και ιδιαίτερα εκεί που απαντούν μειονότητες ατόμων με διαφορετικούς προσανατολισμούς, σεξουαλικούς ή άλλους. (σελ. 208)

• Όμως οι ψευτοπαλληκαράδες τρέφονται από τις αδυναμίες και όλοι έχουμε αδυναμίες. Οι τραμπούκοι βρίσκουν τον τρόπο να σου «την πέσουν». Κάποιες φορές επιτίθενται σωματικά, αλλά μπορούν επίσης να βασανίσουν τα θύματά τους πνευματικά ή συναισθηματικά. (σελ. 211)

• Προτείνω να βάλεις την πίστη σου στην πράξη και να συστοιχηθείς με κείνους που ορθώνουν το ανάστημά τους ενάντια στο bullying, τα καψόνια και άλλες μορφές κοινωνικής αδικίας, όπως ο φυλετικός ρατσισμός ή σεξισμός, ο θρησκευτικός διωγμός και η ανθρώπινη δουλεία. (σελ. 215)

• Είναι επίσης αλήθεια ότι οι μειονότητες και οι άνθρωποι με σωματικές αναπηρίες ή πνευματικές υστερήσεις πέφτουν συχνά θύματα επανειλημμένου bullying, απομόνωσης και άλλων κακοποιήσεων. (σελ. 217)

• Αν είσαι θύμα παρενόχλησης και bullying να θυμάσαι ότι η πιο σημαντική μάχη που πρέπει να κερδίσεις είναι αυτή που μένεται μέσα σου. Ό,τι λέει ή κάνει κάποιος άλλος, δεν θα πρέπει ποτέ να ορίζει το ποιος είσαι εσύ. (σελ. 223)