Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ελληνικές παροιμίες»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
καμία σύνοψη επεξεργασίας
(διάφορες νέες)
* Αμαρτία εξομολογημένη, η μισή συγχωρεμένη.
* Αμίλητος σαν ψάρι.
* Αμίλητος τρελός, για φρόνιμος περνιέται.
* Ανάθρεψε τον Ποντικό να φάει το μαλλί σου.
* Αν βρέξει ο Μάρτης δυό νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σ’ εκείνον τον ζευγά πού’χει πολλά σπαρμένα.
* Αν δεν αστράψει, δε βροντά, κι αν δε βροντά δε βρέχει.
* Αν δεν έρθει μοναχή της, μην την καρτεράς την τύχη.
* Αν δεν λαλήσει ο τζίτζικας, δεν είναι καλοκαίρι.
* Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει.
* Αρρώστου χείλη φαίνονται και νηστικού μαγούλες.
* Άσπρα μαλλιά στην κεφαλή... κακά μαντάτα στην ψωλή. (σκωπτικό-χιουμοριστικό)
* Άσπρα στο πουγκί, ψάρια στο βουνί.
* Ας με λένε Βοϊβοντίνα κι ας ψοφώ από την πείνα.
* Αυγό να πάρεις απ' αυτόν δεν έχει κρόκο μέσα.
 
* Γαία πυρί μιχθείτο.
* Γαμπρός γιός δε γίνεται και νύφη θυγατέρα.
* Γάτος γαμεί και γάτος σκούζει.
* Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος.
* Έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο. (σκωπτικό-χιουμοριστικό εννοεί την αχαριστία)
** Έκανε κι η ψείρα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο. (σκωπτικό-χιουμοριστικό εννοεί την αχαριστία)
 
* Εκατό ξυλιές στον ξένο κώλο λίγες είναι.
* Έκαψα την καλύβα μου να μη με τρων' οι ψύλλοι.
*** Έλα παππού να σου δείξω τ' αμπελοχώραφά σου.
* Έμαθε να βελονιάζει και γαμεί το μάστορή του.
 
* Εμακρύναν οι ποδιές σου, σκεπαστήκαν οι πομπές σου.
* Εμείς ψωμί δεν έχουμε κι η γάτα πίτα σέρνει.
* Eύκαιρ’ τσουβάλ’, σ’ο ποδάρ κι στεκ’ (ποντιακό).
* Έφτασε ο κόμπος στο χτένι.
* Έχε καθάριο πρόσωπο, για τους κακούς γειτόνους.
* Έχε τα πόδια σου ζεστά, την κεφαλή σου κρύα, τον στόμαχόν σου ελαφρύ γιατρού δεν θα 'χεις χρεία.
* Έχει ο καιρός γυρίσματα, κι ο χρόνος εβδομάδες.
* Η αλεπού σαν γεράσει γίνεται καλόγρια.
* Η αλεπού εκατό και το αλεπουδάκι εκατόν δέκα.
** Η αλπού ικατό τα αλπούδια ικατόν δέκα.
* Η αλήθεια είναι κουτσή, αλλά φτάνει στην κορφή.
* Η ανάγκη κάνει το παλικάρι.
* Κίνησε ο Εβραίος για το παζάρι κι ήταν ημέρα Σάββατο.
* Κλαίγοντ' οι χήρες, κλαίγονται κι οι παντρεμένες.
* Κόκκινα γένια, μάτια γαλανά, καρδιά του Ιούδα, ψυχή του σατανά.
* Κομίζει γλαύκα ες Αθήνας.
* Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά.
* Μαύρη μοίρα που 'χεις άντρα, όλοι παν και δε γυρίζουν εσύ πας κι έρχεσαι.
* Με ήλιο τά’βγαζα, με ήλιο τά’βαζα, τί έχουν τα έρμα και ψοφάν;
* Με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γραμματα θα μάθεις.
* Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες.
* Ο θεός έφκιασε τον κόσμο κι είπε: "Οπόχει μυαλό ας πορεύεται." (Κεφαλονίτικη παροιμία)
* Ο θεός οικονομάει κι ο διάολος τα χαλάει.
* Ο καθένας για λόγου του κι ο θεός για όλους. (Κεφαλονίτικη παροιμία)
* Ο κακός το πρωί, το βράδυ χειρότερος. (Βυζαντινή παροιμία)
* Ο κανατάς όπου θέλει κολλάει τα χερούλια. (Κεφαλονίτικη παροιμία)
* Ο καλόγερος κοιμάται κι ο Θεός του μαγειρεύει.
* Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται.
* Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει.
* Ο κερατάς το μαθαίνει πάντα τελευταίος.
* Ο κόσμος τό 'χει τούμπανο κι'αυτός κρυφό καμάρι.
* Όλα τα πουλιά μισεύουν, οι κοράκοι μόνο μένουν.
* Όλα τα φαντάσματα, του ύπνου αναγελάσματα.
* Όλα τά’χε η Μαριωρή, ο φερετζές της έλειπε.
* Όλα του γάμου δύσκολα κι η νύφη γκαστρωμένη.
* Όλοι οι καλοί μαζί, κι ο ψωριάρης χώρια.
** Όλοι όλοι αντάμα κι ο ψωριάρης χώρια.
** Όλοι όλοι αντάμα κι ου ψώριαβος αχώρια.
* Ο καλόγερος κοιμάται κι ο Θεός του μαγειρεύει.
* Ο κουζουλός ο γάιδαρος, πάντα πουλάρι δείχνει.
* Ο λύκος δε βρωμίζει τη φωλιά του.
* Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμην άλλαξε μήτε την κεφαλήν του.
* Ο λύκος σαν γεράσει, μασκαράς των σκυλιών γίνεται.
** Ο λύκος στην αντάρα χαίρεται.
** Στην αντάρα τρέχει ο λύκος.
* Ο καθένας για λόγου του κι ο θεός για όλους. (Κεφαλονίτικη παροιμία)
* Ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται.
** Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται.
* Ο ξυπόλυτος είδε τον κουτσό και παρηγορήθηκε.
* Ο νηστικόςπεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται.
* Ο πλούσιος έχει την τιμή, ο πλούσιος και τη δόξα.
* Ο πνιγμένος απ' τα μαλλιά του πιάνεται.
* Οι πολλοί μάγειροι τη χαλάν τη σούπα.
* Όλα εδώ πληρώνονται.
* Όλα τα πουλιά μισεύουν, οι κοράκοι μόνο μένουν.
* Όλα τα φαντάσματα, του ύπνου αναγελάσματα.
* Όλα τά’χε η Μαριωρή, ο φερετζές της έλειπε.
* Όλα του γάμου δύσκολα κι η νύφη γκαστρωμένη.
* Όλοι οι καλοί μαζί, κι ο ψωριάρης χώρια.
** Όλοι όλοι αντάμα κι ο ψωριάρης χώρια.
** Όλοι όλοι αντάμα κι ου ψώριαβος αχώρια.
* Όμοιος ομοίω αεί πελάζει.
* Όμοιος τον όμοιο αγαπά κι όμοιος τον όμοιο θέλει.
* Όποιος αγάλια περπατεί, πολύ μακριά πηγαίνει.
* Όποιος βιάζεται σκοντάφτει.
* Όποιος βγάνει και δε βάνει, γρήγορα στον πάτο φτάνει.
* Όποιος γελάει τη γη κι η γης τόνε γελάει.
* Όποιος γίνεται πρόβατο τον τρώει ο λύκος.
* Όποιος δε θέλει να ζυμώσει πέντε μέρες κοσκινίζει.
* Όποιος είν’ έξω απ’ το χορό, πολλά τραγούδια ξέρει.
* Όποιος έχει πολύ πιπέρι βάζει και στα λάχανα.
* Όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια.
* Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται.
* Όποιος θέλει ταν' γένιααγαπήσει, έχειθέλει να χασομερήσει, θέλει άσπρα να ξοδιάσει και να μη τα κτένιαλογαριάσει.
* Όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα.
* Όποιος καεί απ' το χυλό φυσάει και το γιαούρτι.
* Όποιος πηδάει πολλά παλούκια, ένα μπαίνει στον κώλο του.
* Όποιος στα είκοσι δεν έχει νου, στα τριάντα ας μην προσμένει.
** Μικρός-μικρός δεν έμαθες, μεγάλος μην επλίζεις.
* Όποιος στην ξέρα περπατεί και θάλασσα γυρεύει, ο διάβολος οπίσω του κουκιά του μαγειρεύει.
* Όποιος τα φίδια κυνηγά, φίδι θα τον δαγκώσει, κι όποιος τον κίνδυνο αγαπά, αυτός θα τον σκοτώσει.
* Σπίτι που δεν το βλέπει ο ήλιος, το βλέπει ο γιατρός.
* Σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει.
* Σπίτι χωρίς γυναίκα, εκκλησιά χωρίς παπά.
* Στάλα τη στάλα το νερό, τρυπάει και το βουνό.
* Στείλε στους γύφτους να βρεις προζύμι.
* Τα αγγειά γινήκαν θυμιατά και τα σκατά λιβάνι. Οι βλάχοι γίναν δήμαρχοι κι οι γύφτοι καπετάνιοι
* Τ' αργαστήρι θέλει κουτσό νοικοκύρη.
* Τα βόδια τα δένουν απ' τα κέρατα, τον άνθρωπο απ' το λόγο του.
* Τα γέλια θα σου βγουν ξινά.
* Τα δικά σου αμπέλια φράζε και τα ξένα μη γυρεύεις.
* Το παιδί σου πάντρεψες; Γείτονα το ‘καμες. Κι όχι καλογείτονα, αλλά κακογείτονα.
* Το πολύ το κυρ’ελέησον το βαριέται κι ο παπάς.
* Το σίδερο, όσο είναι ζεστό το χτυπούν.
* Το σκοινί το μαλακό, τρώει την πέτρα την ξερή.
* Το στανιό και τη βία ο θεός τα 'δωσε.
* Το χωριο καιγότανε κι η νύφη στολιζότανε
* Το ψάρι βρωμάει απ΄ το κεφάλι.
* Το ψηλό δέντρο το χτυπούν οι κεραυνοί.
* Του ακαμάτη το μεροκάματο είναι ακριβό.
* Του έταξε λαγούς με πετραχήλια.
253

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης