14ος Δαλάι Λάμα
(Ανακατεύθυνση από Δαλάι Λάμα)
Ο Τενζίν Γκιάτσο, κατά τους Λαμαϊστές Αυτού Αγιότητα, είναι ο 14ος Δαλάι Λάμα.
(Δαλάι Λάμα είναι ο τίτλος που δίνεται στον ένα από τους δύο ηγέτες του Λαμαϊσμού (Θιβετιανού Βουδισμού). Ο άλλος ηγέτης είναι ο Παντσέν Λάμα.)
Αποσπάσματα
[επεξεργασία]Μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο του 14ου Δαλάι Λάμα Άνθρωπος ειρήνη και θρησκεία.[1]
- Κι ακόμα σύμφωνα με την παράδοση του Θιβετιανού Βουδισμού, μαθαίνουμε να θεωρούμε όλα τα όντα ως πολυαγαπημένες μητέρες μας και να τους δείχνουμε την ευγνωμοσύνη μας, αγαπώντας τα όλα χωρίς εξαίρεση. Κι αυτό γιατί σύμφωνα με τη βουδιστική διδασκαλία πιστεύουμε ότι έχουμε γεννηθεί και ζήσει αλλεπάλληλες φορές και έτσι είναι εύλογο να συμπεράνουμε ότι το κάθε ον υπήρξε κάποτε γονιός μας. Μ' αυτό τον τρόπο όλα τα όντα στο σύμπαν συνδέονται μεταξύ τους με συγγενικούς δεσμούς. (σελ. 22)
- Οι αρχές που συζητήθηκαν μέχρι τώρα, συμφωνούν με τα ηθικά διδάγματα όλων των θρησκειών του κόσμου. Πιστεύω ότι όλες οι μεγάλες θρησκείες του κόσμου – ο Βουδισμός, ο Χριστιανισμός, ο Κομφουκιανισμός, ο Ινδουισμός, το Ισλάμ, ο Τζαϊνισμός, ο Ιουδαϊσμός, ο Σιχισμός, ο Ταοϊσμός, ο Ζωροαστρισμός κ.ά. διδάσκουν τα ίδια ιδεώδη αγάπης, έχουν τον ίδιο στόχο, που είναι η ωφέλεια της ανθρωπότητας μέσα από την άσκηση του πνεύματος και οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, που είναι να μεταμορφώσουν τους οπαδούς τους σε καλύτερους ανθρώπους. Όλες οι θρησκείες διδάσκουν ηθικούς κανόνες για την πιο σωστή συμπεριφορά του σώματος, του λόγου και του νου. Οι μεγάλοι δάσκαλοι της ανθρωπότητας έθεσαν τον ίδιο ηθικό στόχο: την ανιδιοτέλεια. Επιθυμία όλων των μεγάλων δασκάλων ήταν ν' απομακρύνουν τους μαθητές τους από τον κατήφορο των αρνητικών πράξεων που ξεπηδούν από την άγνοια και να τους οδηγήσουν στα μονοπάτια της αρετής. (σελ. 25)
- Περισσότερο παρά ποτέ, βλέπουμε σήμερα πως τα ηθικά και ευγενή ιδεώδη σκεπάζονται από τη σκιά της ιδιοτέλειας, ιδιαίτερα στον πολιτικό τομέα. (σελ. 35)
- Αφού λοιπόν η ανεκτικότητα είναι τόσο σημαντική, ας αναρωτηθούμε ποιος μπορεί να μας τη διδάξει. Βλέπουμε ότι ο εχθρός μας είναι εκείνος που μας μαθαίνει την υπομονή. Έτσι λοιπόν ο εξωτερικός εχθρός μας δεν είναι κάποιος που πρέπει να τον μισούμε, αλλά κάποιος, αντίθετα, που είναι άξιος ευγνωμοσύνης γιατί μας διδάσκει. Όταν λοιπόν μπορούμε να δούμε τον εχθρό σαν αδελφό και μάλιστα σαν κάτι περισσότερο από αδελφό, τότε μπορούμε να αναπτύξουμε ένα πραγματικό αίσθημα ανθρώπινης αδελφοσύνης. (σελ. 45)[σημ. 1]
Χωρίς πηγές
[επεξεργασία]- Δεν έχουμε ανάγκη από ναούς ούτε και από πολύπλοκες φιλοσοφίες. Ναοί μας, ο νους και η καρδιά μας.
- Δεν υπάρχει κανείς που να γεννήθηκε με άσχημο αστέρι. Οι άνθρωποι είναι που δεν ξέρουν να διαβάζουν τον ουρανό.
Σημειώσεις
[επεξεργασία]- ↑ Και ο Ιησούς Χριστός δίδαξε: «Σ' εσάς όμως που μ' ακούτε λέω: Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν· δίνετε ευχές σ' όσους σας δίνουν κατάρες, προσεύχεστε γι' αυτούς που σας κακομεταχειρίζονται. Σ' όποιον σε χαστουκίζει στο ένα μάγουλο, γύριζε και το άλλο· κι αν κάποιος σου πάρει το πανωφόρι, μην τον εμποδίσεις να πάρει και το πουκάμισο. Σ' όποιον σου ζητάει κάτι δίνε το, κι από όποιον σου παίρνει ό,τι σου ανήκει μη ζητάς να σου το επιστρέψει. Όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, έτσι ακριβώς να τους συμπεριφέρεστε κι εσείς». (Κατά Λουκάν 6, 27 - 31)[2]
Παραπομπές
[επεξεργασία]- ↑ 14ος Δαλάι Λάμα, Τενζίν Γκιάτσο. Άνθρωπος ειρήνη και θρησκεία. Εισαγωγή - Μετάφραση Χαρά Καλομοίρη. Μετάφραση της συνέντευξης Αιμίλιος Μπουρατίνος. Πορφυρογέννητος. Αθήνα. 1990.
- ↑ Η Καινή Διαθήκη. Το πρωτότυπο κείμενο με μετάφραση στη δημοτική. Συλλογικό έργο. Ελληνική Βιβλική Εταιρία. Αθήνα. 1989.
