Αντονέν Αρτώ
Ο Αντονέν Αρτώ και Αντονέν Αρτό (γαλλικά: Antoine Marie Joseph Paul Artaud, 4 Σεπτεμβρίου 1896 - 4 Μαρτίου 1948) ήταν Γάλλος ηθοποιός, σκηνοθέτης, ποιητής και θεωρητικός του θεάτρου. Υπήρξε από τα πρώτα μέλη του κινήματος του υπερρεαλισμού και τακτικός συνεργάτης του περιοδικού Η σουρεαλιστική επανάσταση (La Révolution surréaliste).
Ο Αρτώ συνέγραψε πλήθος δοκιμίων και μελετών για το θέατρο και τη δραματολογία. Ο ίδιος επινόησε και δημιούργησε το Θέατρο της Σκληρότητας (Théâtre de la Cruauté).
Για μεγάλες περιόδους της ζωής του, ο Αρτώ ήταν έγκλειστος σε ψυχιατρικές κλινικές, ενώ αντιμετώπιζε έντονα ψυχολογικά προβλήματα.
Είπαν για τον Αντονέν Αρτώ
[επεξεργασία]- Ο Αρτώ.
Αυτός είναι το επείγον περιστατικό.
Αυτός απέσπασε τη λογοτεχνία από την αστυνομία.
Το θέατρο από την ιατρική.
Κάτω από τον ήλιο των βασανιστηρίων
που φωτίζει όλες τις ηπείρους
αυτού του πλανήτη
ανθίζουν τα κείμενά του.
Κάποτε θα διαβαστούν
πάνω στα ερείπια της Ευρώπης.
Και τότε θα γίνουν κλασικά.
- Το 1938 χαρακτηρίζεται επισήμως ως «παράφρων» και οδηγείται διά της βίας στο ψυχιατρείο, στο οποίο θα παραμείνει έγκλειστος για εννέα χρόνια. Την τελευταία μόνο χρονιά θα υποβληθεί σε περισσότερα από πενήντα ένα ηλεκτροσόκ. Εκεί αποκτά την εμμονή ότι έρχονται στον ύπνο του και του δηλητηριάζουν τα όνειρα κάνοντας μάγια, εκεί πέφτει σε κώμα και ευτυχώς ξυπνά την ώρα που τον οδηγούν στο νεκροτομείο, εκεί ο ξακουστός ψυχαναλυτής και ψυχίατρος Ζακ Λακάν θα θριαμβολογήσει πως «επιτέλους ο κύριος Αρτώ θεραπεύτηκε και δεν θα χρειαστεί να ξαναγράψει τίποτα πια».
- Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης[1]
