Ανδρέας Παπανδρέου
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Andreas_Papandreou_%281968%29_2.jpg/220px-Andreas_Papandreou_%281968%29_2.jpg)
Ο Ανδρέας Παπανδρέου (5 Φεβρουαρίου 1919 – 23 Ιουνίου 1996) ήταν Έλληνας πολιτικός, πρόεδρος και ιδρυτής του Π.Α.Κ. και αργότερα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν επίσης υπεύθυνος για την εισαγωγή πολλών νέων όρων στο ελληνικό πολιτικό λεξικό, όπως λαοθάλασσα, λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, ετεροχρονισμός, αιθεροβάμων, αναδόμηση, κοινωνικό συμβόλαιο, κοινωνικοποίηση, αποκέντρωση, χρονοντούλαπο της ιστορίας κτλ.
Αποσπάσματα
[ред.]- Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες
- Βασικό πολιτικό μότο του Ανδρέα Παπανδρέου
- Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική απελευθέρωση, Δημοκρατική διαδικασία
- Μότο του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
- Το κοινωνικό κράτος δεν χαρίζεται, με αγώνα κερδίζεται
- Πασόκ, Λαός στην εξουσία
- Βυθίστε το "Χόρα"!
- Το 1976 προς την κυβέρνηση, σχετικά με το τουρκικό ωκεανογραφικό σκάφος Χόρα.
- Ήρθε η ώρα της Αλλαγής
- Πριν τις εκλογές του 1981
- Απόψε πεθαίνει η δεξιά
- Ειπώθηκε σε προεκλογική συγκέντρωση το 1981
- Ο Λαός δεν ξεχνά τί σημαίνει δεξιά
- Είναι απόδειξη εκφυλισμού της Νέας Δημοκρατίας ότι μπόρεσε να επιλέξει έναν εφιάλτη για αρχηγό της.
- Ειπώθηκε τον Σεπτέμβρη του 1984
- Τσοβόλα δώσ'τα όλα
- Φράση που ειπώθηκε σε προεκλογική συγκέντρωση στο Περιστέρι. Οι αντίπαλοι του Παπανδρέου την ερμήνευσαν ως ψηφοθηρική και δημαγωγική, ενώ οι υποστηρικτές του ως απόδειξη ότι μετά το δύσκολο αλλά αποτελεσματικό σταθεροποιητικό πρόγραμμα του 1985-87, η κυβέρνηση μπορούσε ξανά να ασκήσει κοινωνική πολιτική. Ο ίδιος δήλωσε ότι ήταν απλά μια χιουμοριστική φράση, την οποία χρησιμοποίησε η δεξιά ελλείψη άλλων επιχειρημάτων.
- Το όνομά μας είναι η ψυχή μας
- Εξηγώντας την σκληρή στάση του στο Μακεδονικό, και το εμπάργκο που επέβαλλε στην ΠΓΔΜ έως το 1995
- Πάμε σ’ένα είδος συρρίκνωσης της εθνικής δύναμης, αλλά όχι στο βωμό μιας συλλογικής δημοκρατικής διαδικασίας. Στο βωμό των κρίσεων και των συμφερόντων. Υπάρχει σαφές σχέδιο για τη μηδενοποίηση των εθνικών κυβερνήσεων οι οποίες δεν θα μπορούν να παίξουν δημοκρατικά αποτελεσματικό ρόλο, αλλά θα υπόκεινται στις κατευθύνσεις που θα δίνει το διευθυντήριο
- Το 1995 για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης