Λουκιανός

Ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς (περ. 120 μ.Χ. → μετ. 180 και 192 μ.Χ.) ήταν σοφιστής και κυρίως μεγάλος συγγραφέας της Ύστερης Αρχαιότητας.

---

• Oυκ δ' αν λάβοις παρά του μη έχοντος. (Νεκρικοί Διάλογοι)

• Σε μια κατάσταση αναρχική, η ισχύς είναι το μέτρο του δικαίου.

• Ωδινεν όρος και έτεκεν μυν.
• Αγροίκος ειμί την σκάφην σκάφην λέγων.( Αληθινές ιστορίες)

• Αιθίοπα σμήχειν*επιχειρώ (ματαιοπονείν). Προς απαίδευτον και πολλά βιβλία ωνούμενον (αγοράζοντα)

• Ακούοντες ου πάντες μαίνονται, «αλλ΄οπόσοι αυτών τη Ρέα λαμβάνονται. Νιγρίνος ή περί φιλοσόφου ήθους.

• Ακραγαντίνοι τρυφούσι ως αύριον μεν αποθανείν, οικίας δε κατασκευάζοντας ως πάντα τον βιωσόμενοι χρόνον. Φάλαρις

• -Άκρω τω δακτύλων αψάμενος ηπίστατο. Δημώνακτος Βίος.

• Άλλο μεν αυτός (κύκλωψ), άλλο δε η λύρα υπήχει, ουδέ τη ηχώ αποκρίνεσθαι αισχυνομένη μη φανείη μιμουμένη τραχείαν ωδήν καταγέλαστον. Ενάλιοι Διάλογοι-Δωρίδος και Γαλάτειας.

• Η άμαξα τουν βουν πολλάκις εκφέρει. Νεκρικοί Διάλογοι-Διογένους και Πολυδεύκους.

• Αμφιλαφεί (διφορούμενη) τη υποθέσει. Απολογία 8,2

• Αμαθία μεν θρασείς, οκνηρούς δε το λελογισμένον απεργάζεται, του Θουκυδίδου λέγοντος. Προς Νιγρίνον επιστολή.